Papendrecht 2 – Wernhout 5: 4 – 1

Papendrecht 2 – Wernhout 5:  4 – 1

Op zondag 3 december; naamdag van de heilige Theodulus van Edessa; de 222e geboortedag van Rowland Hill, de Britse uitvinder van de postzegel; de 129e sterfdag van Carl Zeiß, de Duitse constructeur van lenzen; 107 jaar na de demonstratie van de eerste neonlamp door de Franse ingenieur, chemicus en uitvinder Georges Claude; 44 jaar nadat de Pioneer 10 Jupiter bereikte en de eerste foto’s van die planeet maakte; 33 jaar na het vecht- en schietincident tussen voor- en tegenstanders van Desi Bouterse tijdens de talkshow van Karel van de Graaf; speelden we opnieuw thuis, deze keer tegen Wernhout 5, qua punten de nummer 4 en qua verliespunten de nummer 3 uit de stand.

Alle thuiswedstrijden waren op de zaterdag ervoor doorgegaan. Het was op zondagochtend weliswaar frisjes, maar nog altijd een paar graden boven nul en de nacht ervoor was maar 2 mm regen gevallen. Voor iedereen zou dus duidelijk moeten zijn dat de wedstrijd door zou gaan. Maar niet voor Wim. Hij zocht contact met de voetbal om te vragen of onze wedstrijd wel of niet gespeeld kon worden om tot zijn grote verbazing te vernemen dat er gewoon gevoetbald kon worden op het Slobbengors. Daarop mailde hij naar iedereen: “Het gaat door”. In de Ardennen lag de temperatuur onder nul en had het gesneeuwd. Dat was dan kennelijk ook in het zuiden des lands het geval.
We stonden ingepland voor veld 2, maar gelukkig mochten we toch op veld 6 spelen, het beste voetbalveld op het Slobbengors. Toen Edwin daarnaartoe liep, zag hij één persoon in het rood-zwart al warmlopen, een heel grote, brede, forse, potige, uit de kluiten gewassen, zwaargebouwde, stevige, struise, massieve mannetjesputter, flink van postuur, één bonk spieren, een beer van een kerel, een echte reus. Pas toen Edwin op een meter afstand stond, zag hij, dat het om Jan Willem ging. Als het Edwin nou nog niet duidelijk is dat hij een bril met sterke glazen hard nodig heeft, ook tijdens het voetballen, weten wij het ook niet meer.

Het was flink mistig, maar desondanks had grensrechter Arie een pet met een zonneklep op!?
De partij begon vrij gelijkopgaand. Van de vorige keren wisten we nog dat Wernhout 5 beschikt over twee levensgevaarlijke, Poolse spitsen. Ze werden echter volledig uit de wedstrijd gespeeld door Edwin en Jan Willem. In het geval van Jan Willem niet alleen figuurlijk, maar ook letterlijk. Zonder zijn tegenstander te raken dwong Jan Willem hem naar de kant te gaan met een blessure. Jan Willem heeft zeker telepathische gaven.
Of het aan de kou lag en iedereen bang was het koud te krijgen is niet geheel duidelijk, maar we bleven maar rennen. Onder aanvoering van de teruggekeerde en ontketende Anton rolde de ene na de andere aanval richting het doel van de gasten. Het was alweer 7 maanden geleden dat Anton voor het laatst 90 minuten met ons meedeed, maar daar was niets van te merken. Hij bleef maar werken, sleuren, diepgaan, acties maken en voor kansen zorgen. De eerste kans was voor Anton zelf, maar in vrijstaande positie schoot hij net naast. Onze tweede kans eindigde op de binnenkant van de paal, maar de derde kans was wel raak. Daardoor gingen we met een 1 – 0 voorsprong rusten.

Ook deze keer was het weer afwachten of we wel met 11 fitte mensen het einde zouden halen. Een grote groep van onze selectie was de nacht voor de wedstrijd gaan stappen en dat had duidelijk zijn weerslag. Rob U. had op de dansvloer meer bewogen dan normaal tijdens het voetballen, maar was desondanks niet komen opdagen. Toen Frank eindelijk arriveerde, was de wedstrijd inmiddels afgelopen. Kenneth kwam gelukkig wel, al was het pas tegen het eind van de eerste helft. Verder dan een invalbeurt van 20 minuten kwam hij niet.
De fans verwachtten dat we na ons harde werken gedurende de eerste helft geen lucht meer zouden hebben om nog zo’n helft op de mat te leggen, maar het tegendeel was het geval. Het tempo werd nog verder opgeschroefd. Na een minuut in de tweede helft nam Luciën een hoekschop van onze linkerkant. De gasten kregen de bal niet weg, waardoor we meerdere keren op het doel konden vuren. De eerste twee doelpogingen waren niet succesvol, maar Wilco wist de bal wel tegen de touwen te rammen.

Na een uur moesten Wim en Arie met blessures van het veld. Na de rust was ook Jan Willem vanwege spierklachten niet binnen de lijnen teruggekeerd. Door al die blessures moesten we de opstelling en met name de verdediging omgooien. We hadden enige tijd nodig voordat de organisatie weer goed stond. Zo speelden we bijvoorbeeld enige tijd wat te veel naar voren en gaven te veel ruimte weg. De Brabanders profiteerden hier onmiddellijk van en zetten één van hun spitsen vrij voor Maurice die onze doelman volledig kansloos liet: 2 – 1.
Verder lieten we Wernhout 5 niet komen. Na de tegentreffer gingen we weer compacter spelen en bouwden achterin wat extra zekerheid in, maar bleven het initiatief houden en op onze kansen loeren. Een kwartier voor tijd werd na een fraaie aanval over rechts de bal voorgezet op Kenneth die zich prima had vrijgelopen voor het doel van Wernhout 5. Hij leek de bal eenvoudig binnen te kunnen schuiven, maar vlak voordat hij wilde schieten, stuitte de bal op een vreemde manier op, waardoor Kenneth nog veel moeite moest doen om überhaupt bij de bal te komen. Met een acrobatische beweging en een elegantie van een volleerde balletdanser wist Kenneth toch nog de bal te raken met zijn rechteronderbeen. Even leek de bal naast te gaan, maar gelukkig voor ons plofte de bal net naast de rechter paal in het zijnet. Niet veel later werd na een nieuwe prachtige aanval Wilco vrijgespeeld aan de linkerkant van het doel. Afronden leek niet zo eenvoudig, maar Wilco wist in de korte hoek een gaatje te vinden. De slotfase speelden we rustig uit, waardoor 4 – 1 de eindstand werd.

Twee galavoorstellingen na elkaar die evenzoveel zeges betekenden en met de doelcijfers 10 – 1. Hierdoor hebben we zowaar meer punten dan wedstrijden, namelijk 10 uit 9, en hebben we zelfs een positief doelsaldo: 26 voor en 25 tegen. Het moet niet veel gekker worden.
Arie is Vlagger en Uitvaller, Jan Willem Kleedkamerschoonmaker, Patrick Scheidsrechter, Maurice Doelman en Margriet Supporter van de Week. De leiding van Wernhout 5 vond onze nummer 18 de beste. Wie zijn wij om dat tegen te spreken. Peter is daarom Speler van de Week.
Dankzij de aanhoudende stijging van de waarde van de bitcoin blijft onze geldpot maar groeien. Ook deze keer lieten we twee schalen vol met hapjes en patat aanrukken, maar desondanks zat er na afloop nog aardig wat geld in de pot. Al kreeg ons Glimbolletje oftewel Drank G. daar zo te zien niet veel van mee. Fysiek was hij wel aanwezig, maar daar was alles mee gezegd.

Commentaren zijn niet meer mogelijk.