Papendrecht 2 – Rood Wit W 6: 1 – 4

Papendrecht 2 – Rood Wit W 6: 1 – 4

Op zondag 29 oktober; naamdag van de heilige Ermelindis van Meldert; 366 jaar nadat de vooraanstaande Nederlandse wis-, natuur- en sterrenkundige, uitvinder en schrijver Christiaan Huygens als eerste in de geschiedenis natuurkundige formules opschreef; 342 jaar nadat de Duitse wiskundige, filosoof, logicus, natuurkundige, historicus, rechtsgeleerde en diplomaat Gottfried Wilhelm von Leibniz voor het eerst het ∫-teken gebruikte voor integralen; speelden we thuis tegen
Rood Wit W 6.

Voor het eerst dit seizoen zaten we ruim in de mensen. We hadden liefst 16 man, maar dat was exclusief de teammanager en onze leider. Dit betekende dat we vanwege de afwezigheid van onze beide aanvoerders bij gebrek aan beter met Edwin als aanvoerder begonnen. Maurice was de interim-teammanager en de assistent-teammanager zorgde voor de opstelling. Tot ieders verbazing stond Jan Willem in de basis. Hij speelde zelfs de hele wedstrijd. Dat was uiteraard geen succes. Arie merkte voor aanvang in de kleedkamer op dat Jan Willem zijn voetbalschoenen mooi gepoetst had. Geen idee waarom. Hij raakte geen behoorlijke bal met zijn schoenen. Zoals Wilco terecht opmerkte had Jan Willem slechts één opmerkelijke actie: hij kopte de bal toen hij echt niet anders kon. De volgende keer staat Jan Willem dus weer gewoon buiten de lijnen.

Met 16 man was het maken van de opstelling een heel gedoe, maar het leek de eerste helft bijzonder geslaagd. Op veler verzoek werd begonnen met centraal achterin het kampioensduo Rob U. en Edwin. Het dient gezegd: zeker voor herhaling vatbaar. Ze deden het uitstekend.
De meeste tegenstanders waren net in de 20. Ze begonnen overdonderend. Na vijf minuten waren ze uitgeraasd en namen we het heft in handen met prima voetbal en de ene na de andere kans. Het was gewoon niet bij te houden. Maar zoals zo vaak ontbrak het geluk bij de afronding. Telkens stond het aluminium, een been, voet of ander lichaamsdeel een treffer van ons in de weg. Zo kon Kenneth na een mooie aanval over links alleen op de doelman van de gasten af die zijn inzet echter wist te pareren. In de rebound kwam de bal bij Wilco. Hij schoof de bal voorbij de goalie, maar een Brabantse verdediger haalde de bal van de doellijn. Niet veel later wist Kenneth op rechts de bal af te pakken van de rood-witten, ging rechts om de doelman heen en schoof de bal vanuit een scherpe hoek met rechts richting de doellijn. Maar weer wist een Brabander de bal van de doellijn te schieten. Zo ging het maar door. Doelpogingen misten net de goal of werden gepareerd.

Aan de andere kant was Rood Wit W 6 welgeteld eenmaal gevaarlijk: 0 – 1. We lieten ons echter niet van de wijs brengen. Na een nieuwe fraaie aanval over links passte Tom de bal op Wilco. Hij gaf zijn schot een verraderlijke curve mee: 1 – 1. Na de gelijkmaker bleef het kansen regenen. Een vrije trap van Frank ketste via de doelverdediger en de paal uit het doel. Met iets meer geluk zouden we met een ruime voorsprong zijn gaan rusten, maar helaas gingen we met een gelijke stand aan de thee.

Na de rust veranderde aanvankelijk niets aan het spelbeeld. Wij maakten het spel en kregen de kansen. Een vrije trap van Luciën vanaf onze rechterkant ging via de vingertoppen van de doelman op de lat. De bal viel vervolgens voor de voeten van Arie die de bal maar over de doellijn hoefde te duwen, maar hij schoot met links voorlangs.
Hoewel het een vrij mat potje was, ontkwam de scheidsrechter een paar keer niet aan het trekken van een kaart. Daardoor stonden de Brabanders al vrij snel in de tweede helft met 10 spelers. Ze eindigden zelfs met 9 man. De eerlijkheid gebiedt te zeggen dat wij gedurende 10 minuten eveneens met zijn tienen stonden.

Hé Wim: roep je zwager eens tot de orde. Dit soort gedoe kan echt niet. Dit gaat ten koste van onze goede reputatie.

Je zou denken dat het overwicht aan spelers in ons voordeel zou zijn, maar daar was niets van te merken. Sommigen hadden niet eens in de gaten dat we in de meerderheid waren. Het leek veel op onze uitwedstrijd bij RSV vorig seizoen toen we in de minderheid raakten, de geest kregen en vervolgens de overwinning uit de brand sleepten. Vandaag zagen we een vergelijkbaar scenario. De jonge gasten begonnen een keer of tien meer te lopen dan voorheen. Achterin zetten ze een soort handbalverdediging op waar we ons geen raad mee wisten. Zodra ze de bal hadden, peerden ze die naar voren op hun razendsnelle aanvallers. Na een minuut of 70 had die tactiek succes. De snelste man op het veld liet Jan Willem zijn hielen zien. Alleen voor Maurice draaide hij de bal onhoudbaar in de verre hoek: 1 – 2.

Na de achterstand lukte bij ons opeens bijna niets meer en bij de gasten alles. We gingen massaal naar voren en pompten de bal in de 16, maar die viel telkens verkeerd. Echte kansen wisten we niet meer te creëren. In de slotfase zetten we alles op alles en gooiden noodgedwongen achterin alles open. Zelfs Maurice ging mee. Op zich niet zo gek, want op de vrijdagavondtraining had hij de bal vanuit alle hoeken en gaten in het doel gekeild. Het bood de gasten nog meer kans om te counteren en daar maakten ze gebruik van, eindstand: 1 – 4.
Op zich is een ruime nederlaag tegen een ploeg uit het rechterrijtje niet best natuurlijk, zeker gezien het feit dat we bijna een half uur lang in de meerderheid waren. Het was echt niet zo dat we dachten de zege wel even binnen te halen toen we met een man meer speelden, maar op de treffer van Wilco na wilde de bal er gewoon niet in vandaag. Ook deze keer hadden we niet dat kleine beetje mazzel dat je nodig hebt om te kunnen winnen.
Edwin: “Het lijkt mij dat de betreffende persoon zijn vaste positie krijgt, daar waar hij het beste tot zijn recht komt zodat we een sterk blok hebben …. Ik ga er dus vanuit voortaan centraal achterin te staan.” Nou niet gaan overdreven Edwin. Het ging enige tijd best aardig, maar uiteindelijk hebben toch gewoon kansloos verloren en dat telt. De volgende keer dus waarschijnlijk gewoon een blok met Jan Willem op de bank.

Wel een puntje: mensen, als je ziet dat we 11 fitte mensen binnen de lijnen nodig hebben om te kunnen winnen en je bent zelf zo geblesseerd of moe dat je nauwelijks een stap kunt verzetten, terwijl we de nodige fitte mensen langs de kant hebben staan, doe dan eens niet zo egoïstisch en ga er dan gewoon uit, al is het maar even. Dit deden vandaag bijvoorbeeld Kenneth, Melvin, Edwin en Wilco ook.

Dat beetje mazzel om de derde helft te winnen hadden we wel. Frank was er namelijk en dan weet u het wel. Bij afwezigheid van Johan besloot Frank dan maar ook de gebruikelijke versnaperingen van Johan naar binnen te werken. Toen uw verslaggever naar huis ging, zat Frank nog volop gele rakkers achterover te gooien. Hij ging waarschijnlijk pas naar huis toen het gerstenat op was.

Opstelling: Maurice; Marcel, Rob U., Edwin (82. Wilco) en Jan Willem; Rob S. (46. Alex), Melvin (46. Arie),
Jan (46. Luciën) en Tom (46. Eric); Wilco (72. Tom) en Kenneth (19. Frank).

Commentaren zijn niet meer mogelijk.