Papendrecht 2 – RKsv RCD 7: 4 – 6

Papendrecht 2 – RKsv RCD 7:  4 – 6

Op zondag 17 september; Nationale Heldendag in Angola; 59 jaar na de eerste aflevering van Pipo de Clown op de Nederlandse televisie; vijf dagen voor de astronomische start van de herfst; speelden we de laatste bekerwedstrijd, tevens de laatste wedstrijd van de zomer van 2017. Weer was op veld 2 van het Slobbengors een Dordtse ploeg de tegenstander, namelijk RKsv RCD 7.

Met de afwezigheid van onze bejaarden Wim en Rob U, oude gebakkies Arie, Jan Willem en Johan langs de kant en de aanwezigheid van enkele jongelingen hadden we de laagste gemiddelde leeftijd in tijden. Wat heet. Rechtermiddenvelder Rob S. was bijna even oud als de andere drie middenvelders bij elkaar. Dat beloofde vooraf veel. Toen we naar veld 2 liepen, bleken de gasten, die al druk bezig waren met de warming-up, desondanks gemiddeld 25 jonger dan wij. De jonge supporters waren weliswaar niet onder de druk van ons, maar wel van onze wedstrijdballen. “Oh, meneer. Kijk eens! Die ballen gebruiken ze in de eredivisie, die zijn hartstikke duur.” Ja, dankzij onze hoofdsponsor zijn de wedstrijdballen prima in orde. Helaas gold dat niet voor ons spel gedurende een flink deel van de wedstrijd.

De laatkomers misten twee treffers. De eerste actie van onze doelman betrof het uit het net halen van de bal: 0 – 1. Dat gold echter ook voor zijn collega aan de andere kant. Na een fraaie actie aan de linkerkant werd Rob S. binnen het strafschopgebied neergehaald: strafschop. Frank ging achter de bal staan. Hij schoot de bal in de rechter benedenhoek, terwijl de RCD-doelman de andere hoek in dook: 1 – 1.
De Dordtenaren waren over het algemeen weliswaar jonger, fitter en sneller, maar wij waren duidelijk voetballend beter. Aanvankelijk lieten we dat zien door steeds vrij te lopen, een medespeler aan te spelen en goed rond te spelen. We lieten helaas te vaak oliedom voetbal zien. We gingen nogal eens te ver uit elkaar en met te veel man voor de bal staan. En vervolgens leden we stom balverlies door volkomen onnodig een lompe diepe bal te geven of door net zolang te pingelen totdat de bal afgepakt werd. Het concept van de gasten was dan vervolgens de bal blind naar voren hengsten, waarna een paar RCD’ers daarachteraan holden. Een paar jaar geleden zou de defensie nog wel in staat geweest zijn om de bal te onderscheppen, maar nu de meeste verdedigers de 50 gepasseerd zijn, lukte dat vaak niet. En het zat ook niet echt mee, want elk schot richting ons doel verdween onhoudbaar tegen de touwen. Het was echter oenig van ons niet te leren van de fouten en keer op keer op dezelfde wijze te klunzen.

Pas toen het 1 – 5 stond, kregen we door dat we op een heilloze weg bezig waren, gingen we weer compacter en beter spelen en kwamen de kansen ook. De spectaculairste actie was van Wilco. Na een hoekschop van onze linkerkant van Frank kwam iemand van buiten de 16m het strafschopgebied in gezweefd, tot verbijstering van velen. It’s a bird, it’s a plane, nee, it’s SuperWilco! Wilco kwam à la Air Jordan een paar meter van de grond en kopte knalhard naar beneden. De RCD-doelman redde echter fraai.
Niet veel later was het toch raak. De RCD-goalie kon met veel pijn en moeite een pegel wegwerken, maar in de rebound knalde Wilco via de onderkant van de lat raak: 2 – 5, tevens de ruststand.

Eerder had Kenneth gemaild: “Goedemorgen JW, er is maar een heel kleine kans dat ik zondag de tweede helft ga redden. Ik wil mij hierbij dus ook afmelden voor zondag onder een hééééél klein voorbehoud dat ik de tweede helft wel ga redden. Topscorer Kessi.” Kenneth had namelijk een feestje en dat betekent hijsen, iets wat meestal leidt tot een koddige, lallende waggelpartij die eindigt met een duikeling. Tip: kijk op YouTube. Met een nachtelijk bezoek aan de Eerste Hulp tot gevolg. Blijft Kenneth wel overeind, dan wordt hij vaak wakker in een vreemd bed, ergens in Verweggistan, in the middle of nowhere of in een huis van bewaring. En dan is voetballen uitgesloten. Deze keer had hij om kwart voor 11 zowaar kleedkamer 5 kunnen vinden. Dat inspireerde ons. Maurice werd dan weer geïnspireerd door de komst van zijn schoonouders, de Supporters van de Week. Vorige keer was zijn vrouw al aanwezig. Maurice zorgt in elk geval voor een forse toename van het aantal betalende toeschouwers.

We begonnen de tweede helft furieus. Al een paar minuten na rust werd Wilco aan de rechterkant diep gestuurd. Alleen voor de RCD-goalie bleef hij rustig: 3 – 5. De aansluitingstreffer leek een kwestie van tijd. Helemaal toen Johan en Arie binnen de lijnen kwamen. We kregen de bal echter maar niet in het vijandelijke doel. We gingen daarom over op een superaanvallend concept: verdediger Luciën maakte plaats voor aanvaller Kenneth. Dit betekende uiteraard veel ruimte voor de Dordtse aanvallers die daar helaas gebruik van wisten te maken: 3 – 6. Maar nog gaven we niet op en een fantastisch genomen directe vrije trap van onze nummer 20 betekende onze vierde treffer. Helaas was de tijd te kort om dichterbij te komen, eindstand: 4 – 6.
Door de nederlaag zijn we als laatste geëindigd in de bekerpoule met liefst 16 tegentreffers. En dat na slechts drie potjes. En dan denken nog een paar hersenlozen dat we, terwijl de Dordtse tegenstanders van de afgelopen weken qua niveau vergelijkbaar zijn met de middenmoters uit onze competitie, dit seizoen in de competitie bovenin mee kunnen draaien. Ja, ja.

Eric is Grensrechter, Patrick Scheidsrechter en Wilco Man van de Week. Vader en zoon Knip zijn deze keer de Kleedkamerschoonmakers van de Week.

Onder de douche hoorden we weer de wonderlijkste gesprekken. Zo werd verteld dat je niet te vaak je haar moet wassen en als je het wel doet, dat je wel goede shampoo moet nemen, omdat je anders kaal en grijs wordt. Had uw verslaggever dit nou maar eerder geweten.
Aan de aanhang van Johan werd nog gevraagd of hij na afloop in de kantine een drankje kwam drinken. “Nee!”, was het resolute antwoord. “Ik ben moe, ik moet nog werken en wil daarom eerst nog even gaan liggen. Ik heb discipline, in tegenstelling tot Johan, die geen enkele remming kent. Eén drankje betekent bij hem gelijk urenlang slempen waarna hij dronken huiswaarts keert.” Klopt inderdaad. Dat hebben we allemaal kunnen zien de afgelopen zomer tijdens het programma Oh Oh Johanno! waarin hij de regio onveilig maakte met zijn partners in crime ‘Hijgertje’ Kenneth en ‘Stunteltje’ Frank.
Kenneth vertelde dat hij een nieuw huis gekocht heeft, met daarachter een sloot. Kan hij fijn gaan vissen. Lekker urenlang op een luie stoel aan de waterkant gaan zitten met een hengel in zijn ene hand en een glas of fles in zijn andere. We zien het al voor ons.

Na het douchen ging Jan gelijk weg. Hij ging naar PSV – Feyenoord en had daarvoor een etentje. Voor Rob U. gold hetzelfde. Hij was er deze morgen echter niet bij, terwijl Jan gewoon 90 minuten gespeeld had. We weten al jaren dat Rob U. thuis niets te vertellen heeft en dat werd vandaag maar weer eens bevestigd.
De derde helft wonnen we glansrijk. Toen uw verslaggever zijn fiets opzocht, zat nog een drietal in de kantine. Ik hoef u niet te vertellen wie dat waren. Volgens betrouwbare bronnen waren ze aan het overleggen over Oh Oh Johanno – The Movie. We zijn reuze benieuwd.

Laat een bericht achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *