Papendrecht 2 – Wernhout 5: 1 – 3

Papendrecht 2 – Wernhout 5:  1 – 3

Op zondag 7 mei speelden we de laatste competitiewedstrijd van het seizoen tegen Wernhout 5, de nummer 3 uit de stand. Eindelijk viel het eens mee met de problemen.

“Hi JW, voor mij geen sportminuten meer dit seizoen. Kom wel kijken zondag. Gr, Arie.” “Ha JW, ik zal komende zondag Niet aanwezig zijn. Groet Rob S.” Hoi JW, ik speel niet mee. Succes met de laatste wedstrijd! Kessi.” Kenneth had te veel last van zijn achillespees om te kunnen voetballen, maar ging later die dag wel een halve marathon lopen. Vreemd.

“Hey JW, zondag 7 mei wil ik best proberen te spelen aangezien het de laatste wedstrijd van het seizoen is. Ik moet alleen werken om 12 uur in Sliedrecht. Misschien is het dan mogelijk dat ik alleen de eerste helft speel tot 10:45 uur en dat ik dan snel douche bij de vereniging, mijn voetbalspullen achterlaat (aangezien ik stop met voetballen) en dat ik dan gelijk door naar mijn werk ga? Laat mij weten wat jij ervan vindt. Met vriendelijke groet, Antony.” “Hoi Jan Willem, ik ben er zeker bij en ik wil ook graag een helft (proberen te) voetballen. Het gaat al weer iets beter. Groeten, Alex.” “JW, gezien mijn lichte blessure had ik al aangegeven voor een helft te gaan. Met jouw goedvinden kom ik dan pas ook in de rust. Laat even weten of dit goed is. Gr. Edwin.” “Op dit moment hebben we er zat Edwin. Wat mij betreft is het dan ook geen probleem dat je wat later komt. Moet je in de rust maar aangeven of je er gelijk in wilt of dat je pas in de loop van de tweede helft erin komt. Tot zondag. Groeten, JW.”
“Hi, zondag 07-05 ben ik van de partij. Brgds. Rainier.” “Ramon: “Ik wil in ieder geval een helft meedoen. Topseizoen.” Ramon voetbalde overigens de hele wedstrijd. Het betekende dat we liefst 15 man tot onze beschikking hadden. Wat een weelde.

Je maakt heel wat mee op een zondag voordat de wedstrijd begint, maar deze overtrof alles. En nee, dan bedoel ik niet, dat ik als teammanager vrijwel alles regel en doe en dat de paar kleine dingetjes die de rest moet doen, ook deze keer weer niet op orde was. Zo bleek eenmaal op het veld dat degene die de aanvoerdersband mee had moeten nemen, dat niet gedaan te hebben. Datzelfde gold voor de waterzak. Dus werden respectievelijk Johan en Arie teruggestuurd naar de kleedkamer.
En dan bedoel ik ook niet dat iedereen massaal naar het verkeerde veld liep. Ik heb al wekenlang geroepen dat de XtraGrass-velden, waar we normaal op spelen, inmiddels kei- en keihard zijn en volledig onbespeelbaar en dat ik samen met Addy van der Kolk gelobbyd heb om op de natuurgrasvelden te mogen spelen. En dat dat gelukt was, waardoor de Zondagveteranen op veld 3 en wij op veld 6 mochten spelen. Iets wat trouwens te lezen was op het prikbord. En nog liepen de spelers van Zondag 2 bijna allemaal blind naar veld 4, waarna de teammanager luid moest gaan roepen om ze naar veld 6 te dirigeren. Overigens liepen de tegenstanders wel gewoon gelijk naar veld 6. Het kan dus wel.
En dan bedoel ik ook niet dat er geen hoekvlaggen waren en dat er nog twee trainingsdoelen op het veld lagen alsmede allerlei rotzooi. Nee, dan bedoel ik dat bij opkomst op het veld naast het doel aan de rivierkant een tent stond. Met daarin een jongen en een meisje die aan het ……. nou ja ……. euhhhhhh ……. wat zal ik zeggen ……. hoe zal ik het formuleren …… vadertje en moedertje aan het spelen waren zeg maar …… of wellicht was het doktertje. In elk geval klopte de teammanager hard tegen de tent en maakte duidelijk dat het hier geen camping is en dat er gevoetbald zou gaan worden. Vijf minuten later werd de tent 50 meter verderop gezet waarna het koppel de tent weer indook om verder te gaan waar het gebleven was en wij eindelijk aan de wedstrijd konden beginnen.

Bij winst zou Zondag 2 de competitie afsluiten op de 8e plek met het geweldige puntenaantal van 26. Dat is in geen jaren meer voorgekomen. Vandaar dat daar de hele week aandacht aan besteed werd in alle media. Tijdens de trainingen stonden er horden mensen langs de kant. De wedstrijd was stijf uitverkocht. Mensen hadden slaapplekken voor de ticketverkooppunten ingericht en hadden daar dagen- en nachtenlang gebivakkeerd om maar een toegangsbewijs te kunnen bemachtigen. Op de zwarte markt gingen de toegangskaartjes weg voor 1000 euro. En wie niet op het overvolle Slobbengors terechtkon, ging naar een uitverkocht stadion om daar op grote schermen de wedstrijd te bekijken. Zelfs voor die tickets werden honderden euro’s betaald. Al op zaterdag liepen horden fans door Papendrecht en toen de spelersbus dan eindelijk de Industrieweg opreed, moest die onder politiebegeleiding door een haag van mensen geleid worden, die allemaal vol verwachting riepen: “We worden achtste, we worden achtste!!!”. De burgemeester had de fans opgeroepen zich netjes te gedragen, want bij ongeregeldheden zou de huldiging op de Wim Veldhuis Sr.-dreef niet doorgaan. Gelukkig verliep alles ordelijk en kon de ME thuisblijven.

De druk was voor Zondag 2 kennelijk te hoog opgelopen, want de eerste helft wilde het niet erg bij ons. De organisatie stond redelijk, iedereen deed wel zijn best, maar dat was het dan ook wel. Voorin kregen we slechts één goede kans. Antony werd door Ramon alleen voor de Wernhout-goalie gezet en rondde beheerst af, maar dat gebeurde volgens grens- en scheidsrechter vanuit buitenspelpositie. De tegenstander was net iets beter en ging daarom niet geheel onverdiend met een 0 – 1 voorsprong de rust in.
Na rust drongen we voortdurend aan en de mogelijkheden regen zich aaneen. Vooral het aantal kopkansen was niet meer te tellen. We hebben wel goede defensieve koppers, maar geen aanvallende. Zo presteerde Edwin het om op twee meter voor een leeg doel de bal niet eens richting de goal te koppen. Tja, dan wordt punten pakken wel heel moeilijk. Een kwartier voor tijd viel dan toch de verdiende gelijkmaker en dat was gelijk een wonderschone. Vanaf onze rechterkant nam Peter een hoekschop, maar de bal kwam bijna even hard terug. Hij nam een paar stappen richting doel en krulde de bal vervolgens op magistrale wijze in de verre bovenhoek.

Na de 1 – 1 kregen we volop kansen voor de winst, maar ja, het benutten ervan blijft voor ons een probleem. In de
83e minuut kwamen de gasten nog eens voor ons doel en dat leverde een hoekschop op. En dan weet u als lezer wel hoe laat het is. We stonden weer eens massaal te slapen, waardoor een Brabander de bal in het doel kon lopen. We gingen in de slotfase verwoed op jacht naar een gelijkspel en de mogelijkheden daartoe waren legio. Twee minuten voor tijd besliste Wernhout 5 de wedstrijd echter na een uitbraak, eindstand: 1 – 3.

Maar goed, het was weer een plezierige wedstrijd tegen een leuke tegenstander en met een prima arbitraal trio. En dan is ook belangrijk.
Zondag 7 mei stond in het teken van afscheid nemen. Nadat Herman begin dit jaar aangegeven had te stoppen, stopt ook Rainier ermee. Hij gaat naar Primera Division, al wordt het waarschijnlijk Valencia en niet Barcelona, zoals eerder abusievelijk vermeld. Antony last een voetbalpauze in in verband met zijn naderende examenjaar. Frank L. doet een stapje terug. We konden vandaag al kennismaken met Maurice, onze nieuwe doelman.

Na seizoenenlang onze vaste scheidsrechter te zijn geweest heeft Peter B. zijn fluit definitief aan de wilgen gehangen. In kleedkamer 1 hield Wim een emotionele afscheidsspeech waarbij menig traantje werd weggepinkt, waarna Wim namens Zondag 2 Peter een dinerbon en een fles overhandigde. Wim had geregeld dat voorzitter Bram Blom en secretaris Theo Wolters namens het bestuur een bloemetje zouden overhandigen aan Peter als dank voor zijn jarenlange inzet. Zij zaten dan ook ongeduldig in de kantine te wachten totdat iedereen klaar was met douchen. Peter B. en Wim hadden het Slobbengors echter inmiddels al verlaten. Lekker geregeld Wim. En dan maar afvragen hoe het mogelijk is dat mensen geen vertrouwen hebben in accountants.

De derde helft was wederom bijzonder gezellig en we wonnen die overtuigend. De hapjes bleven maar komen. De laatblijvers werden zelfs verwend door het kantinepersoneel middels stukken lekkere, warme worst. Nogmaals dank daarvoor!

Johan vond 2016-2017 een verloren seizoen en zei niet in te zien waarom wij volgend seizoen niet gewoon in de top van het klassement mee zouden kunnen draaien. Hij is trouwens niet de enige. Even de kille cijfers – echte feiten, geen nepnieuws.

Seizoen 2016-2017: 22 gespeeld, 23 punten, positie eindklassement: 9.
Seizoen 2015-2016: 22 gespeeld, 19 punten, positie eindklassement: 10.
Seizoen 2014-2015: 22 gespeeld, 22 punten, positie eindklassement: 9.
Seizoen 2013-2014: 22 gespeeld, 18 punten, positie eindklassement: 10.
Seizoen 2012-2013: 22 gespeeld, 24 punten, positie eindklassement: 8.

Kortom, we zijn de laatste 5 seizoenen nooit hoger geëindigd de achtste plek. Denken dat we in staat zouden zijn om boven in het klassement mee te kunnen draaien is juist hét voorbeeld waarom wij dat niet kunnen, namelijk het volledig ontbreken van ook maar enige vorm van voetbalintellect.
Uiteraard is ook het gebrek aan voetbalkwaliteit een groot probleem. Zo krijgen we voortdurend onnodige tegentreffers te slikken en het vertrek van onze beste verdediger Rainier zal het er niet makkelijker op maken. Voorin zetten we veel te weinig kansen in om doelpunten. Wellicht is het een idee om, tijdens een aanval, eens om je heen te kijken om te zien waar je het beste zou kunnen gaan staan, waar de keeper staat en vooral: waar het doel is. Dat maakt afronden een stuk gemakkelijker. Ook is het handig om te kijken of iemand anders niet beter gepositioneerd is en als dat het geval, de bal aan hem te laten in plaats van die ander in de weg te gaan lopen. Zomaar wat tips, die de meesten eens ter harte zouden moeten nemen. Het is niet voor niks dat na Wilco, topscorer met 15 treffers, een groot gat valt. Dan komen Frank G. met 7 en Rutger met 5. Dan Kenneth met 4 goals die hij allemaal maakte tijdens de eerste wedstrijd van het seizoen, de oefenwedstrijd tegen de Zondagveteranen. Kortom, willen we kans maken op het linkerrijtje, dan zullen we een echte goalgetter moeten aantrekken alsmede een paar sterke verdedigers. Lukt dat niet, dan moeten we hopen op een paar zwakke tegenstanders, zodat we in elk geval geen laatste worden.

Eén lichtpuntje dan toch: het aantal eigen doelpunten was in geen jaren zo laag. Alleen Marcel en Jan Willem wisten onze doelman te passeren. Aangezien ik de Tikkie-Terug-Bokaal nog thuis heb staan, roep ik mezelf wel uit tot winnaar. Heb ik eindelijk weer eens iets te vieren.

Tot volgend jaar!

Wim: Hans van B. schijnt technisch manager van Zondag 2 te willen worden. Dan komt alles goed. Prima verslag weer JW, geen woord van gelogen!

Commentaren zijn niet meer mogelijk.